Norwegia


Geografia

Norwegia jest najrzadziej, po Islandii, zaludnionym krajem europejskim. Średnia gęstość zaludnienia wynosi 14,7 mieszkańca na 1 km². Ludność jest skupiona głównie w południowej części kraju, w regionie Oslofjord oraz na wybrzeżach. W miastach mieszka 3,3 mln osób (73% ludności, dane z roku 2001). Największą aglomeracją jest Oslo. Średnia gęstość zaludnienia aglomeracji wynosi 3787 osób na km². Inne duże miasta Norwegii to Bergen, Stavanger, Trondheim, Tromsø, Drammen, Fredrikstad, Molde, Lillestrøm, Kristiansand, Narwik.


Buskerud

Buskerud to jeden z 19 okręgów, na które podzielona jest Norwegia. Administracyjnym centrum okręgu jest Drammen. Powierzchnia okręgu Buskerud to 14 930 km²; zamieszkuje go 243 491 osób (2005). Buskerud graniczy z okręgami Akershus, Oslo, Oppland, Sogn i Fjordane, Hordaland, Telemark i Vestfold. Jego herbem jest błękitny niedźwiedź na srebrnym tle (niegdyś obszar ten zamieszkiwały niedźwiedzie).


religia

Wspólnych z innymi krajami skandynawskimi, a następnie Norse w postaci rodzimej znana jako pogaństwo germańskie Norse pogaństwa. Do końca jedenastego wieku, gdy Norwegia była Christianized, indiańskiej Norse religii i praktyki były zakazane. Anti-heathenry ustawowe, jednak zostały usunięte na początku XX wieku. [Edytuj] Wiele pozostałości z rodzimych religii i przekonań Norwegii istnieją dzisiaj, w tym nazwy, odwołań nazwy miast i miejsc, dni tygodnia, i inne części codziennego języka.

Części do mniejszości Sami zachowali shamanistic religii oraz w 18 wieku, kiedy były one zamieniane na chrześcijaństwo przez Dano-Norweski misjonarzy.

Prawie 83% Norwegowie są członkami stanu Kościoła Norwegii, na które są one zarejestrowane na chrzest. Wiele pozostaje w stanie kościoła, aby móc korzystać z usług takich jak: Chrztu, Bierzmowania, ślub i pogrzeb, obrzędów, które mają silne kulturowe stały w Norwegii. Do 40% uczęszcza do kościoła członkostwa lub religijnych spotkań w ciągu roku, [35] z mniej regularnie uczestniczyć.


Edukacja

Szkoła ma dziesięciu lat, dzieci do szkoły sześć lat. Istnieją dwie szkoły poziomach, Elementary (1st-7th stopni) i wtórne (8th-10th klasy). Obowiązkowej edukacji został wprowadzony w 1739 roku w Norwegii. 1889, szkolnym stanowi, że trwa siedem lat, 1969 r., była na dziewięciu i 1997, następnie przedłużony do dziesięciu lat.

Nauka w szkole podstawowej:

* Norweski
* Angielski (od pierwszej klasy)
* Matematyka
* WOS
* Sztuka i rzemiosło
* Nauka i Środowiska
* Żywności i Ochrony Zdrowia
* Edukacja muzyczna
* Krajowa klienta
* Sport
* Nauczanie religii i etyki
* Informatyka (obieralne)

Sami uczniowie mają prawo do edukacji w Sami, Sami, jeśli są one w miejscach, gdzie żyją lub grupy co najmniej dziesięciu uczniów są.

Dla imigrantów w każdym wieku, rząd norweski w prawie każdej gminie bezpłatne kursy języka i integracji.


Oppland

Oppland to jeden z 19 okręgów, na które podzielona jest Norwegia. Graniczy z regionami Sør-Trøndelag, Møre og Romsdal, Sogn og Fjordane, Buskerud, Akershus, Oslo i Hedmark.

Administracyjnym centrum okręgu jest miasto Lillehammer. Powierzchnia Oppland to 25 192 km², zamieszkuje go 183 690 osób (2004).

Największe miasta to: Lillehammer, Gjøvik i Otta. Na terenie okręgu znajdują się też dwie najwyższe góry Norwegii: Galdhøpiggen (2469 m n.p.m.) i Glittertind (2452 m n.p.m.).


Koło polarne

Porównując niemalże obsesyjne marzenie, jakim dla zapalonego turysty jest przekroczenie koła polarnego oraz czas i wysiłek potrzebny na dotarcie do niego (80 km na północ od Mo), samo przejście może okazać się sporym zawodem.

Na ponurym i w większości nie zamieszkanym terenie wyrasta nagle Centrum Koła Polarnego (Polarsirkelsenteret; VI-VIII codz. 9.00-22.00; V-IX codz. 10.00-18.00), szpetny budynek wypełniony turystycznym kiczem – znak, że przekracza się koło polarne. Migniesz obok niego autobusem, w pociągu przypomni o nim głośny gwizd lokomotywy, można także przemknąć tędy samochodem. W ostatnim przypadku większość turystów ulega jednak pokusie i dołącza do tłumów zwiedzających centrum.

Wystawa arktyczna (40 kr) nie cieszy się tak wielkim powodzeniem, jak specjalnie ostemplowane pocztówki i certyfikaty “Polarsirkelen”, zaświadczające o zdobyciu koła polarnego. Przed budynkiem znajdują się dwa kamienne pomniki, upamiętniające jugosłowiańskich i rosyjskich jeńców wojennych, którzy podczas II wojny światowej na rozkaz Niemców budowali prowadzącą do Narwiku drogę Nordlandsbanen.


Trondheim

Trondheim, nazywane do XVI w. Nidaros (“ujście rzeki Nid”), to pełne uroku miasto z doskonale zachowanym starym centrum. Dzięki strategicznemu położeniu nad zatoką i przy rozległej żyznej dolinie miasto przez długi czas stanowiło siedzibę władz Norwegii.

To tutaj zbierał się pierwszy norweski parlament, Ting, a miejscowa katedra była centrum kultu religijnego, do którego przybywali pielgrzymi aż z Oslo. Po pożarze w 1681 roku miasto zostało odbudowane przez Caspara de Cicignon, inżyniera wojskowego z Luksemburga. Nowe mury wzniesiono wzdłuż szerokich, promieniście rozchodzących się alei, które miały stanowić ochronę przed rozprzestrzenianiem się pożarów.

Choć niewiele na to wskazuje, dzisiejsze Trondheim jest trzecim co do wielkości miastem norweskim. Posiada wprawdzie uniwersytet i wspaniałą katedrę, ale jest nieco senne i prowincjonalne. Nie przekreśla to jednak jego walorów turystycznych, na poznanie których należy sobie zarezerwować około dwóch dni.

Zabytkowa część Trondheim wznosi się na niewielkim trójkącie oddzielonym od reszty miasta rzeką Nid i obmywanym wodami wąskiej i długiej zatoki Trondheimsfjord. Główny plac to rozległy Torvet, nad którym góruje umieszczona na strzelistym cokole statua św. Olafa. Po obu stronach odchodzących z placu alei ciągną się drewniane budynki centrum handlowe i administracyjne miasta. W miejscu wielu dawnych zabudowań powstały nowoczesne, zazwyczaj brzydkie konstrukcje. Wystarczy jednak kilka minut drogi od centrum, aby dotrzeć do katedry i pięknych ogrodów nad rzeką, a idąc na północ od mostu Starego Miasta, znaleźć się pośród starych magazynów i drewnianych chat.


Czy Wiesz Że…

  • Czy wiesz,że 80% Norwegów to niebieskoocy blondyni?
  • Norwegia należy do państw o najwyższym poziomie rozwoju gospodarczego.

Wina i napoje alkoholowe wysokoprocentowe

Wina i napoje alkoholowe wysokoprocentowe sprzedawane są w specjalnie przeznaczonych do tego sklepach ustanowionych przez państwo(Vinmonopolet). Można je znaleźć w miastach i większych miasteczkach. Piwo można nabyć w supermarketach za wyjątkiem miejsc gdzie istnieją przeznaczone do tego specjalne punkty. W zasadzie wszystkie restauracje mają licencję na sprzedaż alkoholi. Piwo i wino można kupić po ukończeniu 18 roku życia, a alkohole wysokoprocentowe po 20 roku życia. Z tego też powodu większość dyskotek i klubów nocnych nie wpuszcza gości poniżej 18 roku życia. Trzeba być przygotowanym na okazanie dowodu tożsamości.


Norwegia

Norwegia, położona w Europie Północnej, na wybrzeżu Morza Północnego i Oceanu Atlantyckiego, na zachód od Szwecji, to wyżynno-górzysty kraj (ponad 50% powierzchni leży powyżej 600 m n.p.m.). Wzdłuż całego państwa ciągną się Góry Skandynawskie (najwyższy szczyt to Galdhopiggen: 2469 m n.p.m.), których najwyżej położone partie pokryte są ok. 1700 lodowcami. Największym z nich jest Jostedalsbreen, będący równocześnie największym lodowcem w Europie. Charakterystyczną cechą Gór Skandynawskich są rozległe płaskowyże, z których największe to Hardangervidda i Jotunheimen. miesięczne temperatury przez cały rok utrzymują się powyżej zera. O Norwegii mówi się, że jest jednym z nielicznych krajów na świecie, w których jednocześnie występują wszystkie cztery pory roku. Biorąc jednak pod uwagę rozciągłość kraju, należy liczyć się z faktem przeplatania pór roku w zależności od miejsca, w którym się znajduje. Na przełomie wiosny i lata można pływać kajakiem po świeżo rozmarzniętych rzekach lub też jeździć na nartach w wyższych partiach gór.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.