Trondheim
Trondheim, nazywane do XVI w. Nidaros (“ujście rzeki Nid”), to pełne uroku miasto z doskonale zachowanym starym centrum. Dzięki strategicznemu położeniu nad zatoką i przy rozległej żyznej dolinie miasto przez długi czas stanowiło siedzibę władz Norwegii.
To tutaj zbierał się pierwszy norweski parlament, Ting, a miejscowa katedra była centrum kultu religijnego, do którego przybywali pielgrzymi aż z Oslo. Po pożarze w 1681 roku miasto zostało odbudowane przez Caspara de Cicignon, inżyniera wojskowego z Luksemburga. Nowe mury wzniesiono wzdłuż szerokich, promieniście rozchodzących się alei, które miały stanowić ochronę przed rozprzestrzenianiem się pożarów.
Choć niewiele na to wskazuje, dzisiejsze Trondheim jest trzecim co do wielkości miastem norweskim. Posiada wprawdzie uniwersytet i wspaniałą katedrę, ale jest nieco senne i prowincjonalne. Nie przekreśla to jednak jego walorów turystycznych, na poznanie których należy sobie zarezerwować około dwóch dni.
Zabytkowa część Trondheim wznosi się na niewielkim trójkącie oddzielonym od reszty miasta rzeką Nid i obmywanym wodami wąskiej i długiej zatoki Trondheimsfjord. Główny plac to rozległy Torvet, nad którym góruje umieszczona na strzelistym cokole statua św. Olafa. Po obu stronach odchodzących z placu alei ciągną się drewniane budynki centrum handlowe i administracyjne miasta. W miejscu wielu dawnych zabudowań powstały nowoczesne, zazwyczaj brzydkie konstrukcje. Wystarczy jednak kilka minut drogi od centrum, aby dotrzeć do katedry i pięknych ogrodów nad rzeką, a idąc na północ od mostu Starego Miasta, znaleźć się pośród starych magazynów i drewnianych chat.
